Het leven zoals het is ...

Oeps!!! Bijna vergeten!!

Nu ik in verlof ben, weet ik niet meer wat dag het is. Maar een stemmetje langs de telefoon heeft mij erop gewezen dat ik iets vergeten was.

Ik vond het wel mooi,

Ik had jullie beloofd dat ik zou laten weten hoe mijn boek was. Wel, hij is uit!

Het was een intrigerend boek, zo één waarvan je het einde wil weten.
Misschien omdat er kinderen in betrokken zijn, maar het was in ieder geval spannend.

Als ik zou punten geven zou deze toch 7,5/10 krijgen.

Mijn volgend boek is van Alice Blanchard, 'Achter de storm'.

Wanneer de tornado is weggetrokken is er een enorme puinhoop achtergebleven in het stadje Promise. Als de familie Pepper dood wordt aangetroffen, denkt de politie dat het door de storm gekomen is.
Maar al gauw ontdekt Charlie Grover dat het mensenwerk was en dat er vaker toegeslagen wordt in het oog van een wervelstorm.

Ik ben juist begonnen en het was al spannend van pagina 1, ik hou jullie op de hoogte.

Vrijdagavond ben ik naar jaarlijkse gewoonte naar een concert van Clouseau in het Sportpaleis geweest.

Natuurlijk was het weer geweldig, soms ook een beetje droevig en dan er weer stevig tegenaan.

We waren nog niet goed en wel binnen of Vlaanderen wist de volgende dag al dat we daar waren.

Mamapippa en minipippa waren natuurlijk ook van de partij.

Wat wel spijtig was, hij had zijn sexy wit broekske niet meer aan. Maar toch... mmmmmmm

Nu is het nagenieten van Vrijdag en al uitkijken naar volgend jaar!!!

Ik heb nog eens gesnuffeld tussen mijn foto's van mineralen en vond deze.

Prettige blauwe maandag.

Deze week is de Kerstman al eens komen piepen bij ons ...

Kijk maar ...

Dieter volgt het 2de jaar Bakkerij en dit is wat zij zoal maken.

Ik vond het zo lief dat ik het even met jullie wou delen, allee toch op foto hé.

Dikke knuffels,

 Ik vond deze foto wel iets hebben, het moet niet gemakkelijk zijn voor de vogeltjes in de winter, maar op zo'n prachtige dag vond deze merel toch een hapje...

Wat had je gedacht, geen tijd om te bloggen natuurlijk.

Het is inderdaad een hardnekkig virus, dat als het je te pakken krijgt, je niet meer loslaat.

Dieter en ik hebben ons al rot geamuseerd op dat ding, maar dat wil natuurlijk ook zeggen dat ik niet veel aan mijn blogje kon werken.

Ik zal proberen om deze week mijn best te doen.

Voilà!!! Ik heb het overgekregen!

Ik heb de microbe te pakken.

Ik wil jullie verwittigen, HET IS BESMETTELIJK !!!

Ik heb het natuurlijk niet over een echt beestje, maar over het Wii-virus.
Mamapippa heeft er zo vol vuur over verteld dat je er maar moeilijk kunt aan weerstaan, dus...

heb ik een overeenkomst gesloten met Dieter en hebben we besloten om nog een late mail te sturen naar de Sint. Ik hoop dat hij hem nog heeft kunnen lezen, want Hij is een druk bezet man deze tijd van het jaar.

Dus, als alles goed gaat zijn we morgen aan't Wii-en (of hoe je het ook noemt).

Eind oktober 2008 gingen mijn man Frank, mijn zoon Dieter en ik naar Salou, we hebben nog stralend weer gehad!

Kijk maar naar de mooie BLAUWE lucht...

Ik ben nu een week terug puntjes aan't tellen voor mijn dieet en het gaat redelijk goed.
Omdat mijn weegschaal nog steeds ergens goed zit weggestopt, ben ik naar de winkel gereden om een nieuwe te kopen.

Mijn nieuwste model is er eentje waar je naast het gewicht (natuurlijk) ook de BMI, het vetgehalte en het vochtgehalte kunt meten. Dit is voor mij interessant omdat ik nogal last heb van mijn hormonenhuishouding.

Ik was zo fier als ne gieter met mijn ultra-moderne weegschaal.

Maar daarmee was hij nog niet geprogrammeerd hé, het is niet gemakkelijk als de nederlandse handleiding een letterlijke vertaling is uit een andere taal.
Ik heb meer dan een uur aan't proberen geweest en toen ik de tekst eens niet te letterlijk nam...

Rarara, het ging!!!

Het was natuurlijk zo simpel als wat.
Nu kan ik mij terug wegen en mijn inspanningen van de week bekijken.

Dat maakt mijn dieet weer wat spannender.

Omdat ik zelf 4 poezen heb, ben ik eens gaan snuffelen naar hun taaltje, want je kan zien aan verschillende houdingen en geluiden, dat zij je iets duidelijk wil maken. Ik ben het volgende te weten gekomen :

Hun geluidjes :

spinnen : normaal voelt de kat zich kiplekker, maar ze spint ook wanneer ze pijn heeft of dat ze zich erg ziek voelt.

miauwen : dat is meestal naar de mens gericht, je zal zelden een kat naar een andere kat horen miauwen.

Kekkeren : dat is een geluid van frustratie, als ze bv niet aan een vliegende vogel kan (wat redelijk frustrerend is natuurlijk).

blazen : dat is een afschrikmiddel, maar het is eerder uit angst, ze zal zelden uithalen.

grommen : dat is een echt dreigement, 'pas op want je krijgt zo dadelijk een mep!'.

Gillen : als grommen niet helpt dan maar gillen, in deze fase worden er wel meppen uitgedeeld.

schreeuwen : wanneer de kat krols is schreeuwt ze, dat hoor je wel in het voorjaar!

hun lichaamstaal :

woede : de oren staan rechtop, de snorharen naar voor gericht, de ogen wijdopen en de pupillen worden spleetjes en de staart zwiept fel heen en weer.

angst : de oren staan opzij, de snorharen staan naar achteren en plat tegen de kop, ze heeft grote pupillen en de dikke staart is naar beneden gericht. Ze zet ook een hoge rug.

opwinding : de oren staan rechtop en naar voor gericht, de snorharen staan naar voor en wijd open, ook de ogen staan wijd open met open pupillen. De staart zwiept heen en weer maar niet zo hard als bij woede, soms is het enkel het puntje.

Wist je dat...

het extra kussentje achter aan de voorpoot dient om slippen te voorkomen als de kat neerkomt na een sprong?

Ai, ai, ai,...

Ik heb van mamapippa HET 'stokje' doorgekregen, ik zal nu wel niet anders kunnen dan mijn 6 kwinkslagen bekend te maken hé. Hier komen ze ...

1. Als er mij iets dwarszit kan ik er wel wat over doordrammen, soms tot ergeris van anderen.
2. Ik kan soms al eens lui zijn, bv als ik geen zin heb om te poetsen, dan kan het wel eens gebeuren dat ik liever in mijn boek lees dan te poetsen.
3. Als ik mij emotioneel slecht voel dan ga ik shoppen, meestal voel ik mij dan beter. Het lost natuurlijk het eigenlijke probleem niet op, maarja...
4. Als ik weet dat ik gelijk heb kan ik wel serieus in discussie gaan.
5. Ik ben net zoals mamapippa fan van thriller- en horrorboeken, maar je hebt ook van mij niets te vrezen.
6. ik heb een hekel aan alleen zijn, ik kan wel even alleen zijn maar zeker niet te lang.

Ze waren er dit jaar vroeg bij met de sneeuw.
Mijn zoon heeft er direct gebruik van gemaakt en een sneeuwman gemaakt.

De sneeuwman in kwestie was niet zo groot maar er was een speciaal tintje aan ...

Je kan zien dat hij alle sneeuw nodig had die in de tuin lag om de sneeuwman te kunnen maken.
(Nu is onze tuin ook niet van de grootste)

Ik heb een nieuwe auto van 6 februari 2008, een Citroën C3. Ik ben er heel fier op, maar 14 dagen geleden sloeg het noodlot toe en is er een camionette achteruit tegen mijn autootje gereden. Er was niet zoveel schade aan maar ik vond het heel erg.

Vandaag mocht ik hem binnen doen in de garage om hem te laten maken.
Ik kreeg een vervangwagen ...

Ook een Citroën, maar natuurlijk geen C3.
Het maakte mij ook niet veel uit, als ik maar van en naar het werk geraakte.
Dat bleek nog niet zo evident!
Ik ben gewoon van met diesel te rijden en dit is benzine, het heeft toch wel effe geduurd vooralleer ik vertrokken was.

Ik hoop dan mijn autootje vlug hersteld is en dat ik terug met mijn vertrouwde karretje kan rijden.

Het is zover ...

Ik ben vandaag opnieuw begonnen met mijn dieet, ik heb mijn boekjes van de Weight Watchers van onder het stof gehaald en mijn puntjes geteld.

Ik moet zeggen dat het redelijk gegaan heeft vandaag, het is ook de eerste dag! Maar ...

This day is the first day of the rest of my life!!!

Ik heb nog een klein probleem, dat is namelijk dat mijn weegschaal nog is ingepakt van de verhuis, dus ik kan mij momenteel niet wegen.

Maar we houden de moed erin.

Ik ben momenteel een boek van Elisabeth George aan't lezen, 'In handen van de vijand'.

Het boek gaat over Charlotte, het tienjarig dochtertje van een parlementslid dat op raadselachtige manier verdwijnt. Al snel ontvangen beide ouders een dreigbrief van de kidnapper, als zij zijn eisen niet inwilligen, zal het meisje sterven. De moeder is niet bereid te geloven dat Charlotte in handen van een vreemde is gevallen, zij is ervan overtuigd dat haar vader hier achter zit. Hij is hoofredacteur van 'The source' en is er immers voortdurend op uit om haar onderuit te halen. Hij is volgens haar uit op een politieke rel die haar zal dwingen af te treden als staatssecretaris van Binnenlandse Zaken. zij weigert dan ook pertinent de politie in te schakelen.

Totdat het lijkje van Charlotte aanspoelt. Inspecteur Thomas Lynley staat nu voor een bijna onmogelijke taak, hij is veel te laat ingeschakeld, dus de meeste sporen van de misdaad zijn allang uitgewist. Tot overmaat van ramp wordt hij ook nog eens aan banden gelegd door vertegenwoordigers van de regering, die elke beweging registreren.

Ik laat jullie weten welke score dit boek krijgt.

Aangezien ik graag mineralen zie en ze ook verzamel, heb ik in mijn verzameling foto's een stuk agaat gevonden met een prachtige blauwe kleur.

Zoals je zeker al gemerkt hebt, ben ik een echte dierenvriend.

Je kon ook al lezen dat we aan het verbouwen zijn in onze woning waar we sinds februari 2008 in wonen. De werken vlotten niet zoals ik het zou willen, maarja, ik denk dat ik niet alleen ben.

We wonen in het woonhuis van een hoeve, die nog steeds dienst doet als maalderij. Het woonhuis heeft 15 jaar leeg gestaan dus je kan je wel voorstellen dat er hier en daar 'iets' moest gedaan worden.

Ook ben ik in oorlog met mijn gewicht!!!  Ik probeer tervergeefs om mijn programma van de Weight Watchers te volgen en daarbij naar de Bodystyling te gaan, maar als je wil heb je vlug een uitvlucht gevonden.

Met deze blog hoop ik de moed te vinden en een nieuwe start te maken. Ik hou jullie ook daarvan op de hoogte.

Een fotootje van ons huis...

Na lang zagen van mamapippa heb ik toch wat tijd genomen om een blog te maken.

Ik hoop dat ik jullie wat kan bekoren met wat er zoal in mijn leventje gebeurt. Natuurlijk met de nodige foto's erbij.

Hier hebben jullie alvast een voorsmaakje...

Mijn poezenkroost...

Indy staat hier aan de linkerzijde van mijn Blog, hij is mijne grootste schat.

Dit is SUSHI, zij is op 14 augustus 2008 bij ons geboren. Een handvol, als je het mij vraagt!!!

Dit zijn Indy en Bolleke, zij is het half-zusje van Indy.

 Dit zijn Indy en Lookie, zij is de echte zus van Indy en mama van Sushi!

One Big happy Family .......

Deze personnages zullen zeker nog terugkomen in mijn Blog.